Ο Χρηστάκης τρώει έξω #2

Η Φωλιά ή αλλιώς Το Ταξίδι στον Χρόνο, τα παϊδάκια και οι κούνιες

Της Βίκυς Μωραγιάννη

Το Ταξίδι στον Χρόνο

Όταν ήμουν μικρή, ο μπαμπάς μου ταξίδευε συχνά για δουλειά, όποτε είχε όμως ελεύθερό χρόνο θα μας έπαιρνε πάντα και θα μας πήγαινε σίγουρα μια φορά την εβδομάδα σε κάτι ταβέρνες που ξετρύπωνε από το πουθενά και που είχαν στάνταρ φοβερό φαΐ. Πολλές φορές ήταν μαζί και τα ξαδέρφια μου με τους θείους μου, κι έτσι γινόταν η κλασσική ένωση των τραπεζιών και φτάναμε αισίως τα 10 άτομα και βάλε, σωστό πανηγύρι. Κι όταν τελειώναμε το φαγητό μας, υπήρχε πάντοτε χώρος να παίξουμε, να τρέξουμε, να κυνηγηθούμε, μέχρι και ποδήλατο να κάνουμε. Όλες αυτές οι εικόνες ήρθαν στο μυαλό μου το δευτερόλεπτο που πάτησα το πόδι μου στη Φωλιά. Αργότερα έμαθα ότι το μέρος αυτό είναι οικογενειακή επιχείρηση και βρίσκεται εκεί από το 1964. Πιθανότατα αυτό να εξηγεί και τα συναισθήματα που μου προκάλεσε.

Το μέρος είναι απλά τεράστιο και όπως πληροφορήθηκα φιλοξενεί γάμους, βαφτίσια και λοιπές εκδηλώσεις αλλά το καταπληκτικότερο όλων είναι ότι έχει παιδική χαρά μέσα στην ίδια του την αυλή, πράγμα το οποίο έκανε τον Χρηστάκη να λάμψει ολόκληρος και να θέλει να φάει το φαγητό του γρήγορα για να πάει να παίξει.

…τα παϊδάκια…

Το φαγητό λοιπόν είναι κι αυτό της παλιάς ταβέρνας: κατάλογος δεν υπάρχει ούτε για δείγμα, έρχεται δίσκος με σαλάτες και πολύ βασικούς μεζέδες μεταξύ των οποίων και κάτι φανταστικά τηγανητά αεροδυναμικά κολοκυθάκια, νόστιμη μελιτζανοσαλάτα και ωραίες φρέσκιες τηγανητές πατάτες. Πήραμε ακόμα τυροκροκέτες και τζατζίκι. Το ψωμί είναι σε μεγάλες φέτες κι έρχεται ψημένο και από σαλάτες πήραμε χωριάτικη για να μην χαλάσουμε την ατμόσφαιρα αλλά ήταν αρκετά χοντροκομμένη για τα γούστα μου.Τα ξέχασα όλα όμως όταν ήρθαν τα παϊδάκια. Καλοψημένα αλλά ταυτόχρονα να λιώνουν στο στόμα. Όλη η παρέα έπεσε μαχόμενη και κάτι λεπτά αργότερα, από ένα κιλό παϊδάκια είχαν μείνει μόνο τα απομεινάρια της μάχης. Αν δεν είχε τόση ζέστη, σίγουρα θα έτρωγα λίγα ακόμα. Τα παιδιά πήραν μπιφτέκι το οποίο ήταν αρκετά αξιοπρεπές αλλά ωχριούσε μπροστά στα παϊδάκια. Ο ‘μετρ’ μας είπε ότι έχουν επίσης και προβατίνα και αρνί στη σούβλα αλλά και πάλι το αφήσαμε για καμιά πιο δροσερή φθινοπωρινή μέρα.

…και οι κούνιες.

Σάββατο μεσημέρι που πήγαμε εμείς, στις κούνιες γινόταν ένας μικρός χαμούλης. Παιδάκια που είχαν έρθει κατευθείαν από τη θάλασσα με τα μαγιό, παιδάκια με τα καλά τους απευθείας από την διπλανή βάφτιση, μάνες με αντηλιακά και καπέλα στα χέρια, γέλια και χαρές. Ο Χρήστος ξετρελάθηκε, έκανε φίλους και ήταν από τις λίγες φορές που πήγαμε σε εστιατόριο και δεν θυμήθηκε καν να μου ζητήσει να δει παιδικό στο κινητό μου. Το μόνο πρόβλημα ήταν η ζέστη και το γεγονός ότι η παιδική χαρά δεν έχει κάποιου είδους προστασία από τον ήλιο, είναι καθαρά θέμα ώρας το αν θα είσαι σε σκιά ή αν θα σε βαράει ο ήλιος κατακούτελα.

Την επόμενη φορά που θα πάμε λοιπόν, γιατί θα ξαναπάμε, θα είναι είτε για βραδινό είτε για χειμωνιάτικο μεσημεριανό, θα ξέρω ότι ο μικρός θα φάει μόνο τηγανητές πατάτες, αγγούρι και τρεις μπουκιές μπιφτέκι γιατί ο σεφ δεν έχει μακαρόνια, οπότε θα έχω κάνει την ανάλογη προετοιμασία και θα ξέρουμε ότι θα φάμε νόστιμο κρέας και θα πληρώσουμε το πολύ 20 ευρώ το άτομο σε ένα μέρος με άπλα και άνετο πάρκινγκ.

Info: Φωλιά του Κρόκου, 20χλμ. Λεωφ. Λαυρίου, Παιανίας, Τηλ: 2106645555,

Τιμές: € 18-20 το άτομο

 

Η Βίκυ Μωραγιάννη είναι καθηγήτρια ξένων γλωσσών αλλά έχει ασχοληθεί κατά καιρούς και με μεταφράσεις και μάρκετινγκ. Έχει σπουδάσει Γαλλική Γλώσσα και Φιλολογία στο Ε.Κ.Π.Α και Ιστορία Λογοτεχνίας και Θεάτρου στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης στο Παρίσι με ειδίκευση στη Λογοτεχνία του 18ου αιώνα. Έχει πάθος με το θέατρο, τον κινηματογράφο, το διάβασμα και το φαγητό. Γράφει στο blog Η Αλίκη στη Χώρα των Μεγάλων, ιστορίες από το οποίο συμπεριλαμβάνονται στο ομότιτλο βιβλίο. Το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο Παρίσι στον Κύβο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις BELL.

2017-07-08T13:37:26+00:00 Ο Χρηστάκης τρώει έξω|Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ο Χρηστάκης τρώει έξω #2