//Ο Χρηστάκης τρώει έξω #6

Λακκαγκίνη ή αλλιώς: Τα καγκουρό, το κότσι και ο παιδότοπος

 

Τα καγκουρώ…

«Θα πάθεις πλάκα με το μέρος!» είπε εν χορώ το αγαπημένο φιλικό ζευγάρι ενώ εγώ σκεφτόμουν με μια εσάνς 36χρονου κυνισμού ότι στη ζωή αυτή την ξελογιάστρα λίγα πράγματα με κάνουν πια να πάθω πλάκα και ειδικά με θετικό τρόπο. Αλλά επειδή είχα γενέθλια κι επειδή στην παρέα είχαμε τρία τετράχρονα κι ένα μωρό και στο δικό μου μυαλό στριφογύριζε ξανά και ξανά το TGIFriday’sστο οποίο είχα κάνει και τα προηγούμενα τρία γενέθλια λόγω παιδιών και καμία άλλη έμπνευση δεν είχα γιατί ο Χρηστάκης είχε καιρό να φάει έξω κάπου όμορφα που να μπορώ να προτείνω, είπα οκ -όχι χωρίς ενδοιασμούς. Αυτό που με περίμενε ήταν μια υπέροχη μέρα, τα καλύτερα γενέθλια των τελευταίων ετών και μακράν η καλύτερη μέχρι στιγμής πρόταση που θα μπορούσα να κάνω μέσω αυτής της στήλης.

 

 

Το μέρος βρίσκεται κάπου μεταξύ Αφιδνών και Ιπποκράτειου Πολιτείας και μας πήρε περίπου 25 λεπτά για να φτάσουμε (αφού ρίξαμε το κλασικό βρίσιμo στα διόδια στο Καπανδρίτη όπου πληρώνεις 3,20 (!) απλά για να περάσεις και να βγεις στην επόμενη έξοδο που φαίνεται στην επόμενη γωνία –αν ξέρετε εναλλακτικό δρόμο χρησιμοποιήστε τον!).

 

Φτάσαμε λοιπόν σε ένα μέρος που θύμιζε χειμερινό ορεινό καταφύγιο, χτισμένο στην κορυφή κάποιου βουνού. Όλο το μέρος είναι φτιαγμένο από πέτρα και ξύλο με πολλή γουστόζικη διακόσμηση.

Ο εξωτερικός χώρος είναι απλά πελώριος με μια τεράστια ολοκαίνουργια παιδική χαρά και παγκάκια στα δεξιά του εστιατορίου/καφέ και μικρά κτήματα που φιλοξενούν ζώα στα αριστερά. Στο βάθος μία ταμπέλα γράφει Μονοπάτι αλλά όσο κι αν έψαξα μέσα μου δεν βρήκα κάποια διάθεση να διαπιστώσω πού οδηγεί οπότε δεν ξέρω να σας πω. Από την παιδική χαρά φαίνονται κλουβιά με παπαγαλάκια ενώ από την άλλη μεριά ξύλινες ταμπέλες ενημερώνουν για την ύπαρξη κατσικιών, γαϊδουριών, ελαφιών, λάμα και καγκουρό!

 

Στην αρχή νόμιζα ότι πρόκειται για φάρσα αλλά μια βολτίτσα έως ότου έρθει το φαγητό με έπεισε. Δεν είχα ξαναδεί ποτέ στη ζωή μου καγκουρώ και η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα να το κάνω στο λεκανοπέδιο της Αττικής! Το ένα από αυτά μάλιστα πήγαινε και βόλτα με το μωρό της στο μάρσιπο και για όσους με ξέρουν θα καταλάβουν ότι υπήρξε αυτόματη χημεία μεταξύ εμού και της μαμάς καγκουρίνας

…το κότσι…

Ήρθε λοιπόν και το φαγητό. Λόγω ημέρας το παρακάναμε λιγάκι μόνο. Σαλάτα Καίσαρα, χωριάτικο λουκάνικο, κεμπαμπάκια με πιτούλες, χόρτα σωτέ, μπουγιουρντί στη μέση όλα σούπερ και σε χορταστικές μερίδες. Εγώ θεώρησα ότι πρέπει να πάρω κάτι βασιλικό λόγω ημέρας οπότε πήγα για το κότσι που είναι μαριναρισμένο σε μαυροδάφνη και σερβίρεται με ξινολάχανο και πατατούλες. Επίσης έπαιξε μπιφτέκι, χοιρινό με πορτοκάλι, σταβλίσια μπριζόλα και τα πιάτα των μικρών που παρήγγειλαν τα γνωστά παιδικά ξενέρωτα: πένες, μπιφτέκι και ψητό κοτόπουλο. Το κρασί επίσης ήταν φανταστικό αλλά το καλύτερο ήταν ότι όλα αυτά συνέβαιναν με θέα το απόλυτο πράσινο του βουνού και τον καταγάλανο ουρανό. Επιδόρπιο δεν δοκιμάσαμε γιατί αρκούσε η δικιά μου εντελώς σοκολατένια (τι άλλο;) τούρτα, αλλά θα το κάνω οπωσδήποτε την επόμενη φορά ενώ είναι σίγουρο ότι θα επιστρέψουμε αρκετές φορές απλά και μόνο για καφέ.

 

 

 

             …και ο παιδότοπος.

 

 

Το καλύτερο όμως ήρθε στο τέλος. Τα άλλα δύο παιδάκια πήραν τον Χρηστάκη από το χέρι και τον οδήγησαν στον κάτω όροφο οπού δύο χαμογελαστές κοπέλες, να τις έχει καλά ο Θεούλης προσέχανε τα παιδιά σε έναν πεντακάθαρο και πολύ φροντισμένο χώρο με τραπέζια και είδη ζωγραφικής, παζλ και μικρό σινεμά με παιδική ταινία και πουφ στο πάτωμα για να κάθονται. Και όλα αυτά ενώ έξω από την τζαμαρία τρέχανε ελάφια! Εμείς επιστρέψαμε στο τραπέζι μας κι αφού εκείνη ακριβώς τη στιγμή αποφάσισε και η μικρή μου να κοιμηθεί (!) παραγγείλαμε καφέ με θέα το βουνό. Παιδιά στον παιδότοπο, μωρό κοιμισμένο, κοιλιά χαρούμενη, αχνιστό καφεδάκι και φανταστική θέα. Τι άλλο να ζητήσει ένας ταλαίπωρος γονιός;!

 

Info: Λακκαγκίνη στα Κιούρκα

Αγίας Τριάδος, Αφίδνες 190 14

2295 022945

25-28 ευρώ/άτομο

 

Η Βίκυ Μωραγιάννη είναι καθηγήτρια ξένων γλωσσών αλλά έχει ασχοληθεί κατά καιρούς και με μεταφράσεις και μάρκετινγκ. Έχει σπουδάσει Γαλλική Γλώσσα και Φιλολογία στο Ε.Κ.Π.Α και Ιστορία Λογοτεχνίας και Θεάτρου στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης στο Παρίσι με ειδίκευση στη Λογοτεχνία του 18ου αιώνα. Έχει πάθος με το θέατρο, τον κινηματογράφο, το διάβασμα και το φαγητό. Γράφει στο blog Η Αλίκη στη Χώρα των Μεγάλων, ιστορίες από το οποίο συμπεριλαμβάνονται στο ομότιτλο βιβλίο. Το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο Παρίσι στον Κύβο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις BELL

 

2017-12-03T20:09:25+00:00 Ο Χρηστάκης τρώει έξω|Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ο Χρηστάκης τρώει έξω #6