Τι σκέφτεται ένα αγόρι όταν βλέπει ένα κορίτσι με ένα όμορφα φορεμένο φόρεμα;

Του Αχιλλέα Πεκλάρη

Ειλικρινά τώρα, η μόνη απάντηση που ταιριάζει απόλυτα στην παραπάνω ερώτηση είναι το διάσημο Εξαρχειώτικο γκραφίτι «όσα ρούχα και ν’ αγοράσεις, εγώ θα σε σκέφτομαι πάντα γυμνή».
Τέλος πάντων, ας προσπαθήσω.

Με κάθε όμορφο φόρεμα μάλλον ισχύει αυτό που λένε για εμάς τους άντρες και τα κοστούμια: Το φοράς ή σε φοράει; Πιο απλά: Είσαι ο εαυτός σου ή νιώθεις μασκαρεμένος; Κατά τον ίδιο παράξενο τρόπο αν αυτό το φουστάνι δεν είναι για σένα, αυτό θα βγει στην γενική εικόνα και αίσθηση.


Για κάποιους λόγους που ίσως θα μπορούσαν να εντοπιστούν μέσα από τη βάσανο της ψυχανάλυσης, υπάρχουν κάποιοι χρωματικοί συνδυασμοί που τραβάνε το μάτι μου: Ξανθά μαλλιά με πράσινο ή ροζ. Μαύρα μαλλιά on black. Κόκκινα με γαλάζιο ή άσπρο. Τώρα που το σκέφτομαι, ίσως το χρώμα να είναι πιο σημαντικό από το ντιζάιν. Σίγουρα το παρατηρείς πρώτο.

• Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι το πως φαίνεται στην κίνηση. Πως κάθεται πάνω της όταν κινείται, χορεύει, περπατάει, κατεβαίνει τη σκάλα. Νομίζω ότι αυτό, έστω και υποσυνείδητα, «γράφει» στο μυαλό, παρατηρείς το αν είναι άνετο και αέρινο ή αν τσιτώνει, κρέμεται, σφίγγει κ.λπ.

Ένα συμπέρασμα που μπορώ να βγάλω είναι το ότι έχει καλό γούστο, το οποίο (αν υπάρχει) συνήθως διατρέχει και όλες τις υπόλοιπες αισθητικές της επιλογές (μουσική, εικαστικά, ντιζάιν κ.α.), οι οποίες τελικά είναι πιο σημαντικές και ουσιαστικές επιλογές από το στάιλινγκ. Άρα, ένα όμορφο φουστάνι προδιαθέτει για μια συνολικά όμορφη αισθητική.

 

Η αίσθηση του υφάσματος είναι ένα θέμα-προφανώς άλλο πράγμα είναι το ντένιμ κι άλλο το μετάξι. Μπορεί και να περάσει από το μυαλό μου το πως θα είναι στο άγγιγμα. Πολύ πιο σημαντικό γίνεται αφού φύγει από τη σφαίρα της φαντασίας και γίνει απτή αίσθηση – πραγματικότητα. Εκεί, όντως, το ύφασμα μετράει.

• Πολλές φορές ένα απλό, όμορφο φουστάνι φορεμένο πρόχειρα, με κότσο και σαγιονάρες, για να πας στο περίπτερο το πρωί μόλις ξυπνήσεις, πριν πιεις καφέ, μπορεί να μου φανεί πιο ερωτικό σε σχέση με το ίδιο φόρεμα τη νύχτα μέσα σε ένα σύνολο – «υπερπαραγωγή» (μαλλιά, γόβες, μέικαπ κλπ). Ο λόγος είναι ότι το πρώτο είναι πολύ πιο κοντά στην πραγματικότητα.

 

Και κάπου εδώ να πω ότι η υπερβολική τελειότητα / λεπτομέρεια στο γυναικείο ντύσιμο («υπερπαραγωγή») προσωπικά με απωθεί, γιατί στο μυαλό μου φαίνεται ως κάτι εσκεμμένα υπερτροφικό, που τραβάει την προσοχή απ’ όλο το υπόλοιπο πακέτο. Εννοώ ότι μου δημιουργεί την προσδοκία ότι θα συναντήσω την αντίστοιχη τελειότητα και στο πνευματικό επίπεδο. Κάτι που συνήθως δεν ισχύει και απογοητεύομαι. Αν πάλι ισχύει, πάω πάσο.

• Η αξία του φορέματος είναι σχετικό το πόσο θα με ενδιέφερε. Για να γυρίσουμε στο αρχικό μας θέμα, αν εκείνη μου αρέσει, τότε το απλό φόρεμα θα περάσει απαρατήρητο, ενώ το ίδιο ακριβώς θα συμβεί και με το σούπερ ντούπερ φόρεμα, αν δεν με εμπνεύσει το περιεχόμενό του.

 

Η μοναδική περίπτωση να σε κολλήσει το φόρεμα είναι το να πρόκειται για κάτι που κουμπώνει απόλυτα με το προσωπικό σου γούστο. Αλλά αυτό είναι «λαχείο» και σύμπτωση – και δεν υπάρχει κάποιος γενικός κανόνας. Δεν θυμάμαι να μου έχει συμβεί και ποτέ κάτι τέτοιο. Όπως, επίσης, αν με ρωτούσες τώρα να θυμηθώ ένα όμορφο φόρεμα που φορούσε κάποια σημαντική πρώην μου, αλήθεια δεν θυμάμαι κανένα – και δεν αμφιβάλλω ότι πολλά από αυτά ήταν εξαιρετικά. Άλλες λεπτομέρειες γι’ αυτές, βέβαια, τις θυμάμαι μια χαρά, οπότε ας κλείσω με τούτο, έναν επίλογο πλήρης ειλικρίνειας.

2017-09-04T21:40:22+00:00 Το αγόρι λέει στο κορίτσι|Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο