//O Χρηστάκης τρώει έξω #3

Waffle House ή αλλιώς: Η Νάξος, το τσουρέκι και τα παραμύθια

Της Βίκυς Μωραγιάννη

 

Η Νάξος

Τον Αύγουστο του 2013 κι ενώ μέναμε ακόμα στην Κωνσταντινούπολη κι εγώ ήμουν έγκυος 5 μηνών στον Χρηστάκη, πήραμε τη μεγάλη απόφαση να κάνουμε διακοπές σε ελληνικό νησί. Λέω μεγάλη γιατί αυτό προϋπέθετε να πετάξουμε πρώτα με το αεροπλάνο στην Αθήνα, να μείνουμε ένα βράδυ να ξαποστάσουμε, να φορτώσουμε όλο το προικιό σε ταξί, να πάμε στο λιμάνι του Πειραιά και να πάρουμε το καράβι για Νάξο. Αυτό που δεν ήξερε κανείς από την παρέα, ήταν ότι ο βασικός λόγος που πρότεινα το εν λόγω νησί, ήταν γιατί μου είχαν μυρίσει μέχρι την Πόλη βάφλες με σπιτικό χειροποίητο παγωτό και είχα ακούσει από το σύμπαν ολάκερο ότι δεν έχεις φάει καλύτερη βάφλα με παγωτό στη ζωή σου (αυτή τη φράση δεν την αντέχει το είναι μου, να υπάρχει εκεί έξω φαγώσιμο που είναι θεϊκό και το ξέρουν όλοι εκτός από μένα).

Το αστείο της υπόθεσης βέβαια ήταν ότι το μαγαζί είχε παράρτημα και στη Βουλιαγμένη αλλά εγώ δεν είχα ιδέα. Όταν φτάσαμε λοιπόν το πρώτο βράδυ στο Waffle House Νάξου, με τα σάλια μου να τρέχουν για το καλύτερο παγωτό έβερ, έζησα την μεγαλύτερη ξενέρα έβερ γιατί δεν υπήρχε ούτε καρέκλα. Ούτε καν η τουρλωτή μου κοιλίτσα δεν συγκίνησε τους τυχερούς που έτρωγαν χωρίς ανάσα το άπιαστο για μένα γλύκισμα. Τρεις απόπειρες αργότερα βρέθηκαν  μεν δύο καρέκλες αλλά αφού όποια γεύση κι αν ζητούσα είχε τελειώσει, αποφάσισα ότι δεν θα ξανασχοληθώ ούτε με το μέρος, ούτε με το παγωτό του.

…το τσουρέκι…

Φέτος λοιπόν, μια Κυριακή που ο Χρηστάκης είχε πει την λέξη παγωτό 800 φορές, αποφασίσαμε να δώσουμε στο μέρος άλλη μια ευκαιρία μια που είχε ανοίξει στη Νέα Πεντέλη, 10 λεπτά από το σπίτι μας.

Το μαγαζί είναι πραγματικά πανέμορφο με τεράστια αυλή κάτω από τα δέντρα, όμορφα φωτεινά χρώματα και μια ατελείωτη βιτρίνα με γεύσεις σπιτικών παγωτών.

 

Αφού διάβασα κάθε καρτελάκι θαυμάζοντας την εφευρετικότητα και τη δημιουργικότητα του εμπνευστή τους, από παγωτά kinder Bueno μέχρι Ferrero rocher, γεύσεις με ξηρούς καρπούς, διάφορα είδη σοκολάτας, φρούτα, καραμέλες κι ο,τι άλλο βάλει ανθρώπου νους, κατέληξα στο παγωτό τσουρέκι, πιο πολύ για να επιβεβαιώσω το παλιό μου στράβωμα με το μέρος, σίγουρη ότι θα πρόκειται περί μάπας. Αλλά την ώρα που ο ουρανίσκος μου γευόταν το μαστιχωτό και υπέροχα αρωματισμένο με μαχλέπι παγωτάκι, όχι απλά του τα συγχώρεσα όλα, αλλά θα μπορούσα να συγχωρέσω κι όλο τον κόσμο που με πείραξε έβερ. Ο Χρήστος παρόλο που πήρε απλώς φράουλα ήταν εξίσου ενθουσιασμένος.

…και τα παραμύθια.

Το καλύτερο απ’ όλα όμως ήρθε μετά. Στο κέντρο της αίθουσας υπάρχει μίνι βιβλιοθήκη με παραμύθια και διάφορα επιτραπέζια ενώ βρήκαμε και μαρκαδόρους και φύλλα για ζωγραφική.

Ύστερα ο Χρήστος έπιασε φιλίες με μερικά από τα δεκάδες παιδάκια που βρίσκονταν εκεί και παίξανε στην αυλή. Καθίσαμε για ώρες κι εννοείται ότι θα ξαναπάμε. Κι ελπίζω μια μέρα να βρω τη δύναμη να δοκιμάσω και κάτι άλλο εκτός από παγωτό τσουρέκι.

Info: Waffle House, Αγίου Γεωργίου 1, Νέα Πεντέλη, Τηλ: 2108101767

 

Η Βίκυ Μωραγιάννη είναι καθηγήτρια ξένων γλωσσών αλλά έχει ασχοληθεί κατά καιρούς και με μεταφράσεις και μάρκετινγκ. Έχει σπουδάσει Γαλλική Γλώσσα και Φιλολογία στο Ε.Κ.Π.Α και Ιστορία Λογοτεχνίας και Θεάτρου στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης στο Παρίσι με ειδίκευση στη Λογοτεχνία του 18ου αιώνα. Έχει πάθος με το θέατρο, τον κινηματογράφο, το διάβασμα και το φαγητό. Γράφει στο blog Η Αλίκη στη Χώρα των Μεγάλων, ιστορίες από το οποίο συμπεριλαμβάνονται στο ομότιτλο βιβλίο. Το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο Παρίσι στον Κύβο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις BELL.

2017-07-29T13:46:16+00:00 Ο Χρηστάκης τρώει έξω|Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο O Χρηστάκης τρώει έξω #3